Inburgeren

Zoals iedere nieuwkomer in Nederland ben ik na mijn komst begonnen met een inburgeringstraject. Dat begon toen mijn vader mijn komst bij de gemeente Dordrecht meldde. Namens de burgemeester kreeg ik een wit schaap. Dordtenaren zijn schapenkoppen, vertelden ze daarbij. Er zit een heel verhaal aan vast, maar dat moet ik nog uit mijn hoofd leren (gelukkig hoef ik nog geen inburgeringsexamen te doen). In ieder geval levert die Dordtse legende mij een toffe knuffel op, waar ik lekker mee slaap.

Wie het verhaal van die schapenkoppen wil weten, kan het hier lezen.   

Taal
Tja, en dat moet ik ook de taal leren. Al zal het nog even duren voor ik het Algemeen Beschaafd  Nederlands beheers, de  voorwaarden lijken aanwezig. Mijn stembanden werken uitstekend en mijn oren zijn getest, die doen het ook.  Ik hoor dus heel wat voorbeeld-gekwebbel om me heen. Daarnaast oefen ik mijn mond en kaken tijdens het drinken. Ze zeggen dat dat goed is voor mijn spraak-ont-wik-ke-ling (pffff, moeilijk woord).
Die taal krijg ik uiteindelijk wel onder de knie, denk ik. En totdat dit zo ver is, moeten pappa en mamma mijn taal maar leren. Die is heus niet zo ingewikkeld. Mijn geluiden, gezichtsuitdrukkingen en gebaren zijn veelzeggend genoeg, variërend van ‘ik heb het naar mijn zin’ en ‘ hé, hallo, jongens, ik heb een Vieze Broek’ tot ‘ik wil eten, NU!’

Cultuur
Voor mijn culturele inburgering heb ik al verschillende excursies gemaakt. Eerst naar het Dordrechts Museum, op tien minuten lopen van mijn huis. Mamma vond dat een goede bestemming voor haar eerste wandeling na mijn geboorte. OK, ik geef toe, we zijn niet verder gekomen dan het restaurant, want mamma vond tien minuten lopen al vermoeiend genoeg, maar het is een begin, we waren heel dicht bij de Kunst.
Bijna een week later hebben we opnieuw belangrijk Dordts cultureel erfgoed bezocht: met oma zijn we gaan lunchen in Villa Augustus. Mamma zegt dat een regelmatig bezoek aan deze plek noodzakelijk is voor mijn culinaire ontwikkeling (ik denk dat ze die van haarzelf bedoelt) en dat ik in de moestuin kan leren hoe mijn eten groeit (verbouwen ze daar ook moedermelk dan?).
Tenslotte hebben mamma en ik dinsdagmorgen geshopt. Ze heeft me meegenomen naar haar favoriete kledingzaak en me kennis laten maken met het verschijnsel ‘uitverkoop’ - handig om te weten - en natuurlijk weer met een terras in de zon.

Mamma heeft beloofd dat we de volgende keer ijs gaan eten bij Talamini.
Lekker hoor, inburgeren in de zomer.


(dubbelklik op afbeelding voor een vergrote weergave)